Op terugreis van onze vakantie troffen wij op een parkeerplaats langs de route de soleil een ontredderd bejaard echtpaar aan. Hij was duidelijk van slag en niet in staat om ons te woord te staan, zij snikte haar verhaal er hortend en stotend in onvervalst Amsterdams uit. Zij bleken bestolen. Totale hulpeloosheid. Hetzelfde gevoel dat ik steevast krijg als ik noodgedwongen een blik werp onder mijn motorkap. Of ik kon helpen, vroeg ik. Daarop sprak zij de, in ons gezin, inmiddels gevleugelde woorden: ’ik wil naar mijn huissie en mijn poessie”!.
Zo’n wens kan je als mede landgenoot toch niet onvervuld laten. We besloten geld voor te schieten zodat ze tol en benzine konden betalen om naar de Amsterdamse pijp konden terugkeren. Als betrokken maar ook wel calculerende en risicobeperkende burger betrapte ik mij op weg naar de pinautomaat, wel op de gedachte dat ik liever had dat ze de route de soleil zouden verruilen voor een terugreis via de route national. Maar vrouw en kinderen bleken inmiddels zo begaan met “huissie en poessie” dat ik die gedachte maar voor me heb gehouden en royaal heb gepind.
Als dit geen excellente dienstverlening is!
De ANVR en Reiswerk zijn er ook al een tijdje druk mee. Wel is nu het stadium van praten en denken voorbij en we gaan gewoon doen.
Zo biedt Reiswerk nu ism een gerenommeerd bureau een hele praktische training op het gebied van excellente commerciële dienstverlening aan. Om in uw organisatie mee aan de slag te gaan. Bel ons als u er meer over wilt weten.
Het huissie in de Pijp hebben we inmiddels bezocht. Het poessie was dik en liet winden.
Frank Oostdam
Bestuurder Reiswerk