Zoetgevooisd

Ik heb een Friese stabij en dat zegt de kenners genoeg. Prachthond, lief beest, goed met kinderen maar zelden een eigenwijzer beest meegemaakt. De hond en ik hebben aan de Martin Graus puppy cursus deelgenomen. Niet bepaald cum laude geslaagd maar beiden hebben we er uitgehaald wat er in zat.

Dat was niet écht veel vrees ik. Mijn hond zal het ongetwijfeld met mij eens zijn. Nu, zeven jaar later, zitten de commando's er nog aardig in. Bij mij in ieder geval. Dat vindt mijn hond ook.

Zelf kijkt hij mij na een commando steevast enigszins ironisch en ongelovig aan. Zijn weerzin tot gehoorzamen blijkt uit het feit dat hij vervolgens pas na lang dralen, uiterst vertraagd, doet wat ik zeg. Helemaal tergend is het als mijn vrouw met zoetgevooisde stem lieve woordjes fluistert, op een manier waarop ze óók van mij echt alles gedaan krijgt, en hij metéén gaat zitten. Behalve dat ik op zo'n moment ‘gepiepeld' word door mijn hond, ben ik vervolgens ook nog eens jaloers op dat beest. Hoe ver kan je zakken!

'Het is een zachtaardige hond, die moet je zachtaardig behandelen' beweert mijn vrouw. Ik zelf denk dat hij zijn castratie mij nog steeds kwalijk neemt. Kortom een hond met karakter.

Nou is de toon waarop je iets brengt natuurlijk wel belangrijk. Ook dat nemen wij (ANVR en de vakbonden) natuurlijk mee in onze plannen voor een nieuwe arbeidsmarktcampagne voor de reisbranche.

Alles wijst erop dat we als reissector flink aan de bak moeten, willen we ook in de toekomst over de goede mensen kunnen beschikken. In 2011 staat er wat ons betreft dus nog wel iets moois te gebeuren op dit gebied.